Git otobüs git! 14. km

Yolculuklarımın içinde bazıları var ki; niyetlenirim, planlarım ama doğru vakit ya da kısmet değildir, gidemem kalır. Sonra bir anda kalkar düşerim yola hatta öyle ki sabah bile aklımda değildir akşama yola çıkacağım.
Geçenlerde yine öyle oldu, sabah aklımda olmayan ama günlerdir niyetinde olduğum yola birden akşam vakti çıkıverdim. Kimbilir belki de özgür ruh beni çok içten çağırmıştı 🙂 “Git otobüs git!”
Susurluk’taki moladan sonra uykum açıldı. Seher vaktinin güzelliği, günün geceye dönüşü, karanlıktan aydınlığa geçiş, ışık. Hepsi o kadar güzeldi ki… Bir de otobüste en önde oturduğum için manzaranın tadını çıkartabiliyordum. Son anda yola çıkmak ve en önden yer bulmak da ayrı bir şans olmalı, değil mi? İşin içinde özgür bir ruh mu var acaba ? 🙂
” Git otobüs git!” diye düşünüyordum. ” Git! Yollar güzel ve kısaldı. Git otobüs git!” Otobüs gitti ve küçük bir tepeye geldi, yolun en sevdiğim noktası… Sağdaki tabelada ” Edremit 14 km” yazıyordu. Tabelada öyle yazıyordu ama o küçük tepeden baktığınızda Edremit ve Körfez tam karşımda duruyordu bir kez daha. “Günaydın Körfez!” İstanbul – Ayvalık yolunun en sevdiğim noktası burasıdır, 14. km. Bu 14. kmde var bir numara… Ege’nin toprağından, rüzgarından, suyundan, ağacından denizinden midir bilinmez ama var bir numara bu 14. kmde. 🙂 Değil İsviçreli bilimadamları dünyadaki tüm bilimadamları bir araya gelseler nedenini bulamayabilirler 🙂 İşin içinde var bir iş! Aç ellerini iki yana, bırak kendini zeytin ağaçlarına! ” Günaydın zeytin ağaçları!”
“Havran” yazdı şimdi de sağdaki tabelada. “Günaydın Havran, günaydın yoldaki küçük köpek!”
Edremit Sapağına geliyoruz ve Ege iyice hissediliyor artık. Kan vücudumda dolaşıyor, gözlerim parlıyor. Otobüs sola döndü, yüzümde kocaman bir gülümseme. En yakın şehirler Balıkesir ve Çanakkale neredeyse iki saat uzaklıkta, İzmir desen herhalde üç saati bulur buradan. Yaşasın büyük şehirlerin uzaklığı, denizin, ağacın yakınlığı. Heyecan dorukta. “Git otobüs git! Kaçın martılar, otobüs çarpmasın size, günaydın başka bir küçük köpek. Bostancı, Burhaniye, İskele, Ören, Pelitköy günaydın! Günaydın karadut suyu ve hatta koruk suyu. Gömeç, Karaağaç günaydın! Git otobüs git! Günaydın büyük köpek. Günaydın Ayvalık, günaydın gönül dostları, günaydın aile, günaydın Aşk. Dur otobüs!”
29 Mayıs 2014, OZM.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.